W związku z rosnącym zainteresowaniem firmami, które przedstawiają wprowadzające w błąd informacje na temat swoich działań na rzecz ochrony środowiska, wiele z nich obawia się upubliczniania swoich działań w zakresie zrównoważonego rozwoju z obawy przed ich dokładną analizą.
Świat w końcu zaczyna dostrzegać zjawisko pseudoekologii. Po latach, w których firmy przedstawiały wprowadzające w błąd informacje na temat swoich osiągnięć w zakresie ochrony środowiska, rządy i organy regulacyjne wprowadzają obecnie surowe przepisy określające, co można, a czego nie można mówić w komunikatach marketingowych, a także jakie kroki muszą podjąć firmy, aby udowodnić prawdziwość wszelkich oświadczeń dotyczących ekologii.
Jednak zaledwie termin „pseudoekologia” stał się powszechnie znany opinii publicznej, pojawiło się już nowe słowo: „greenhushing”. Zdefiniowane jako praktyka wynikająca z obawy marek przed posądzeniem o pseudoekologię, greenhushing staje się coraz bardziej powszechne wśród firm obawiających się dochodzeń lub wezwań do przedstawienia dowodów na poparcie swoich twierdzeń – nawet tych, które osiągają doskonałe wyniki w zakresie zrównoważonego rozwoju.
Milcz i działaj dalej
Według badania przeprowadzonego przez firmę doradczą South Pole zajmującą się kwestiami klimatycznymi, pomimo wzrostu liczby przedsiębiorstw wyznaczających cele oparte na danych naukowych, prawie jedna czwarta spośród 1 200 menedżerów ds. zrównoważonego rozwoju nie planuje upubliczniać swoich celów klimatycznych.
Wydaje się, że firmy stoją przed dylematem: konsumenci domagają się, by firmy upubliczniały swoje wartości związane z ochroną środowiska oraz działania, jakie podejmują w związku z kryzysem klimatycznym, ale firmy obawiają się, że wszelkie oświadczenia będą poddawane szczegółowej analizie i niosą ze sobą ryzyko negatywnego rozgłosu.
„Od firm oczekuje się, by zobowiązały się do realizacji bardziej ambitnych celów i wykazały się większą determinacją” – wyjaśnia Aron Cramer, prezes i dyrektor generalny organizacji BSR zajmującej się zrównoważonym biznesem. „Jednocześnie mogą one spotkać się z negatywnymi reakcjami w mediach społecznościowych lub napotkać problemy prawne, jeśli ich komunikaty będą zbytnio wyprzedzać rzeczywiste wyniki”.
Chociaż wiele marek opracowuje konkretne plany osiągnięcia neutralnego bilansu w?glowego, nie są one w stanie upublicznić tych planów z obawy przed szczegółową analizą. Może to nie tylko zaszkodzić ich działalności w perspektywie krótkoterminowej, ale także zniechęcić inne marki do podejmowania niezbędnych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju.
Szczerość to najlepsza zasada
Oczywiście głównym problemem dla środowiska w kontekście komunikacji marketingowej pozostaje zjawisko pseudoekologii. Firmy nadal wyolbrzymiają swoje działania na rzecz ochrony środowiska i bagatelizują szkodliwy wpływ swoich emisji na zmiany klimatu. Niedawna lawina reklam z okazji Dnia Ziemi, publikowanych przez firmy o słabych wynikach w zakresie ochrony środowiska, pokazuje, że wiele marek wciąż nie traktuje poważnie przepisów dotyczących pseudoekologii.
Jednak dla tych, którzy to robią, kluczem do skutecznej i szczerej komunikacji jest przejrzystość. Jeśli marka szczerze mówi o swoich działaniach na rzecz zrównoważonego rozwoju i wyzwaniach, przed którymi stoi, nie powinno być żadnego problemu. Jest też duże prawdopodobieństwo, że konsumenci docenią tę szczerość i zrozumieją, że nie ma szybkiego rozwiązania problemu zmian klimatycznych.
Aby uzyskać więcej informacji na temat kampanii „Two Sides” anty greenwashing, odwiedź stronę www.twosides.info/anti-greenwash
Jeśli zauważysz jakiekolwiek przypadki pseudoekologii, prześlij szczegóły na adres e-mail greenwash@twosides.info
American Latina
Brazil
Czech
Finnish
France
Germany
Italy
Norway
North America
Polish
Portugal
South Africa
Swedish
Spanish
United Kingdom 






