Paragony elektroniczne: dwa przypadki pseudoekologii – tak orzekła komisja ds. etyki reklamowej

Przesłane przez:

Uchwalona (we Francji) w 2020 r. ustawa o przeciwdziałaniu marnotrawstwu na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym (AGEC) stanowi, że paragony będą drukowane na życzenie klienta, z wyjątkiem szczególnych okoliczności.

Od tego czasu kilka „start-upów” zajęło stanowisko popierające elektroniczne paragony. Korzystając z nowej ustawy, której wejście w życie było kilkakrotnie odkładane, opracowały one kampanie komunikacyjne podkreślające korzyści dla środowiska wynikające z rezygnacji z papierowych paragonów. W obliczu tej fali pseudoekologii organizacja Two Sides France złożyła dwie skargi, które wydawały się odpowiednie do rozpatrzenia przez Jury ds. Etyki Reklamowej. 31 styczniast W 2024 r. jury zgodziło się z organizacją „Two Sides” w tych sprawach.

Pomijając fakt, że trudno zrozumieć, w jaki sposób – jeśli konsument nie potrzebuje papierowego biletu – przekazanie mu biletu cyfrowego miałoby być bardziej szlachetne, komunikaty tych firm często uciekają się do stereotypowych sformułowań, powszechnie stosowanych w celu promowania cyfrowych „rozwiązań”. W rezultacie pojawiła się nadmierna liczba wypowiedzi zawierających ogólnikowe idee i ogólnikowe stwierdzenia wychwalające zalety rezygnacji z papieru, pomijających jednocześnie konsekwencje środowiskowe alternatyw cyfrowych, powołujących się na ochronę lasów oraz podkreślających pozytywne aspekty ekologicznego paragonu cyfrowego, rzekomo zgodnego z wyżej wymienioną ustawą AGEC.

Quipo: „Wreszcie prawdziwie ekologiczne rozwiązanie w zakresie dematerializacji paragonów”. Naprawdę?

Quipo stwierdza: „Wreszcie prawdziwie ekologiczne rozwiązanie w zakresie dematerializacji paragonów”, zapewniając, że „za każdym razem, gdy skanujesz paragon, wykonujesz szlachetny gest na rzecz naszej planety”, zachęcając do „dołączenia do nich w dążeniu do czystszego i bardziej ekologicznego świata dzięki Quipo” oraz do „przekształcania paragonów w działania przyjazne dla środowiska!”. Na poparcie tych twierdzeń kalkulator „mój wpływ na środowisko” stanowi integralną część aplikacji i jest kluczową funkcją tej usługi. Posługując się danymi bez podania źródeł, Quipo podkreśla korzyści wynikające z rezygnacji z papierowych paragonów. W odniesieniu do tego kalkulatora nie podano żadnego źródła, nie uwzględniono wpływu technologii cyfrowej, a według tego, co udało się zweryfikować organizacji Two Sides France, dane dotyczące papieru są całkowicie fałszywe. Nie zapominajmy oczywiście o nieuniknionym stereotypie dotyczącym drzew uratowanych dzięki cyfrowym paragonom z kasy.

Billiv: „Pierwszy zdematerializowany i przyjazny dla środowiska paragon zgodny z wymogami AGEC”. Nic mniej!

Z kolei firma Billiv również posługuje się tego rodzaju ogólnikowymi twierdzeniami, przedstawiając jakościowe porównania bez podania źródeł ani szczegółów. Billiv obiecuje również „pozytywny wpływ na środowisko i zdrowie konsumentów” oraz uratowanie „2,5 miliona drzew”. Przede wszystkim Billiv twierdzi, że oferuje „ekologiczny” paragon, ignorując ustawę AGEC, która zabrania tego rodzaju ogólnych sformułowań, oraz paragon cyfrowy „zgodny z ustawą AGEC”. Kwestia ta jest godna uwagi, ponieważ ustawa ta nigdzie nie stanowi, że sprzedawca musi wydawać paragon cyfrowy w miejsce papierowego. Czy technologia cyfrowa może być zgodna z ustawą ekologiczną, która nie odnosi się do paragonów cyfrowych?

Jury ds. etyki reklamowej ogłosiło werdykt!

Jury ds. Etyki Reklamowej zwróciło uwagę, że komunikaty tych firm nie są zgodne ze standardem Urzędu ds. Reklamy, który stanowi punkt odniesienia w branży. W przypadku firmy Quipo jury zauważyło, że „komunikaty te nie zawierają odpowiedniego uzasadnienia i są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu działań podjętych przez Quipo w ramach jego aplikacji służącej do generowania cyfrowych paragonów”.

Ponadto jury zauważyło, że „firma nie przedstawia konkretnych szczegółów ani informacji dotyczących rzeczywistego śladu ekologicznego swoich rozwiązań w zakresie usług cyfrowych ani wpływu własnej działalności, zwłaszcza tej wynikającej z działania jej aplikacji na rzecz użytkowników”. Ponadto, w odniesieniu do drzew, „jury przypomina, że papier można wytwarzać poprzez odzyskiwanie odpadów drzewnych z tartaków lub z drzew wyciętych w ramach prac konserwacyjnych niezbędnych do właściwego zarządzania lasami”.

„Podsumowując, jury stwierdza, że sposób przedstawienia swojej usługi przez firmę Quipo »nie odzwierciedla rzeczywistego charakteru działań tej firmy, a ponadto jest nieproporcjonalny w stosunku do rzeczywistego wpływu jej działalności na środowisko, co może wprowadzać opinię publiczną w błąd«”.

W odniesieniu do firmy Billiv jury podkreśla, że deklarowana zgodność z przepisami AGEC „nie jest wystarczająco jasna, co rodzi niejasności, ponieważ sugeruje, że paragony elektroniczne stanowią alternatywną formę wyraźnie wymaganą przez prawo”. Zwracając uwagę na krytykowane dane statystyczne dotyczące produkcji paragonów papierowych we Francji, wskazujące na potencjalny wpływ na 1,5 miliona drzew i 15 miliardów litrów wody, jury zauważa, że „dane te nie są poparte żadnym odniesieniem do źródła”. Ponadto, jeśli chodzi o drzewa, mogą one prowadzić do błędnego przekonania, że drzewa są wycinane masowo w tym celu, bez uwzględnienia złożonej rzeczywistości, w której papier może być produkowany z drewna pochodzącego z recyklingu lub z drzew wyciętych w ramach niezbędnej gospodarki leśnej”. Również w tym przypadku jury stwierdza, „że komunikaty te, ponieważ mają tendencję do minimalizowania własnego wpływu [firmy Billiv] oraz są niekompletne lub zbyt zwięzłe, zawierając jedynie kilka ogólnikowych sformułowań, mogą wprowadzać odbiorców w błąd”.

Dematerializacja nie istnieje

Po poprzedniej sprawie dotyczącej firmy Docusign, przedłożonej jury przez organizację Two Sides France z takim samym powodzeniem w 2022 roku, opinie te przypominają nam, że komunikacja cyfrowa we wszystkich swoich formach ma wpływ na środowisko, którego nie można już dłużej ignorować. O ile nie zrezygnuje się z tabletów, serwerów, kabli i sieci, „dematerializacja” nie istnieje. W związku z tym wszystkie przedsiębiorstwa podlegają normom i przepisom dotyczącym marketingu środowiskowego. Organizacja Two Sides będzie kontynuować dialog z firmami posługującymi się tego typu argumentacją, aby uświadomić im ryzyko związane z pseudoekologią, na które narażają swoją markę i reputację – ryzyko to zostało dziś potwierdzone przez werdykt Jury ds. Etyki Reklamowej.

Opinia JDP jest dostępna tutaj:

– Informacje o Quipo: jdp-pub.org/avis/quipo-internet

– Jeśli chodzi o Billiv: jdp-pub.org/avis/billiv-internet

Ładowanie...
This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.