Czym jest „green-squashing”?

Przesłane przez:

Po „pseudoekologii” i „greenhushingu” nowym modnym terminem wśród specjalistów od marketingu jest „green squashing”. Wyjaśniamy, co to oznacza i jakie ma konsekwencje dla zrównoważonego rozwoju.

W miarę jak konsumenci na całym świecie coraz lepiej rozpoznają praktykę pseudoekologii, w kręgach marketingowych krąży nowe pojęcie, które może osłabić wysiłki wielu firm na rzecz zwiększenia zrównoważonego rozwoju. Termin „green squashing” opisuje działanie polegające na wycofywaniu się firmy z zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju w momencie, gdy dyskusja na temat środowiska nieco cichnie.

Badanie przeprowadzone przez Chartered Institute of Marketing (CIM) wykazało, że specjaliści ds. marketingu są coraz bardziej świadomi ryzyka, że ich firmy zostaną oskarżone o „pseudoekologię” lub „greenhushing”, co prowadzi do osłabienia wartości i zobowiązań związanych z ochroną środowiska.

„Dane wskazują, że grozi nam przejście do trzeciej fazy komunikacji w zakresie zrównoważonego rozwoju” – powiedział dyrektor generalny CIM Chris Daly. „Najpierw mieliśmy do czynienia z pseudoekologią, potem z greenhushingiem, a tę kolejną fazę nazywamy green-squashingiem. Nasi członkowie uważają, że marki z większym prawdopodobieństwem wykorzystają atmosferę »green-hushingu«, by po cichu wycofać się ze swoich zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju”.

Rosnąca presja w zakresie ESG

W opublikowanym tuż przed szczytem klimatycznym COP29 w Azerbejdżanie badaniu stwierdzono, że 44% specjalistów ds. marketingu uważa, iż wydarzenie to nie jest już ważną datą w ich kalendarzu, co sugeruje, że nabrało ono bardziej politycznego charakteru niż praktycznego znaczenia.

Jednak dwie trzecie (64%) respondentów uważa, że ich firma nie podejmuje wystarczających działań w zakresie informowania o swoich wynikach w obszarze środowiska, spraw społecznych i ładu korporacyjnego (ESG), a prawie dziewięciu na dziesięciu (87%) popiera pomysł stworzenia globalnych wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w zakresie komunikacji ESG.

Potrzeba bardziej jasnych wytycznych wynika z faktu, że około dwie trzecie (66%) specjalistów ds. marketingu zdaje sobie sprawę z ryzyka, że ich marka zostanie oskarżona o „pseudoekologię”, „greenhushing” lub obie te praktyki. Czterech na pięciu (80%) twierdzi, że odczuwa coraz większą presję zarówno ze strony wewnętrznej, jak i zewnętrznej, by poprzeć swoje deklaracje dotyczące zrównoważonego rozwoju konkretnymi dowodami.

„Marketing odgrywa kluczową rolę w promowaniu zrównoważonego rozwoju, a specjaliści ds. marketingu odczuwają coraz większą presję, by informować o działaniach swojej marki na rzecz zrównoważonego rozwoju i przedstawiać na to dowody” – powiedział Daly. „Niezwykle ważne jest, aby dyskusja na temat deklaracji dotyczących ochrony środowiska miała profesjonalny charakter”.

Gra o sumie zerowej

Podobnie jak „pseudoekologia” i „greenhushing”, praktyka „green-squashing” może wyrządzić ogromne szkody nie tylko środowisku, ale także firmom, które ją stosują. Skoordynowane działania mające na celu walkę ze zmianami klimatycznymi i ich katastrofalnym wpływem na społeczności na całym świecie muszą pochodzić ze wszystkich stron – od rządów, konsumentów i biznesu – a firmy wycofujące się ze swoich zobowiązań na rzecz środowiska nikomu nie pomogą.

Z badań jasno wynika, że wszystkie przedsiębiorstwa potrzebują oficjalnych wytycznych dotyczących sprawozdawczości i przekazywania informacji z zakresu ESG, aby mogły w pełni zrozumieć, czego się od nich oczekuje. Dzięki temu konsumenci, klienci i potencjalni partnerzy biznesowi będą mogli łatwo rozpoznać, które firmy przestrzegają tych wytycznych, a które uchylają się od swoich obowiązków. Gdy tak się stanie, terminy takie jak „pseudoekologia”, „greenhushing” i „green-squashing” staną się zbędne.

Więcej informacji na temat Chartered Institute of Marketing można znaleźć na stronie cim.co.uk

Ładowanie...
This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.