Po „pseudoekologii” i „greenhushingu” nowym modnym terminem wśród specjalistów od marketingu jest „green squashing”. Wyjaśniamy, co to oznacza i jakie ma konsekwencje dla zrównoważonego rozwoju.
W miarę jak konsumenci na całym świecie coraz lepiej rozpoznają praktykę pseudoekologii, w kręgach marketingowych krąży nowe pojęcie, które może osłabić wysiłki wielu firm na rzecz zwiększenia zrównoważonego rozwoju. Termin „green squashing” opisuje działanie polegające na wycofywaniu się firmy z zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju w momencie, gdy dyskusja na temat środowiska nieco cichnie.
Badanie przeprowadzone przez Chartered Institute of Marketing (CIM) wykazało, że specjaliści ds. marketingu są coraz bardziej świadomi ryzyka, że ich firmy zostaną oskarżone o „pseudoekologię” lub „greenhushing”, co prowadzi do osłabienia wartości i zobowiązań związanych z ochroną środowiska.
„Dane wskazują, że grozi nam przejście do trzeciej fazy komunikacji w zakresie zrównoważonego rozwoju” – powiedział dyrektor generalny CIM Chris Daly. „Najpierw mieliśmy do czynienia z pseudoekologią, potem z greenhushingiem, a tę kolejną fazę nazywamy green-squashingiem. Nasi członkowie uważają, że marki z większym prawdopodobieństwem wykorzystają atmosferę »green-hushingu«, by po cichu wycofać się ze swoich zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju”.
Rosnąca presja w zakresie ESG
W opublikowanym tuż przed szczytem klimatycznym COP29 w Azerbejdżanie badaniu stwierdzono, że 44% specjalistów ds. marketingu uważa, iż wydarzenie to nie jest już ważną datą w ich kalendarzu, co sugeruje, że nabrało ono bardziej politycznego charakteru niż praktycznego znaczenia.
Jednak dwie trzecie (64%) respondentów uważa, że ich firma nie podejmuje wystarczających działań w zakresie informowania o swoich wynikach w obszarze środowiska, spraw społecznych i ładu korporacyjnego (ESG), a prawie dziewięciu na dziesięciu (87%) popiera pomysł stworzenia globalnych wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w zakresie komunikacji ESG.
Potrzeba bardziej jasnych wytycznych wynika z faktu, że około dwie trzecie (66%) specjalistów ds. marketingu zdaje sobie sprawę z ryzyka, że ich marka zostanie oskarżona o „pseudoekologię”, „greenhushing” lub obie te praktyki. Czterech na pięciu (80%) twierdzi, że odczuwa coraz większą presję zarówno ze strony wewnętrznej, jak i zewnętrznej, by poprzeć swoje deklaracje dotyczące zrównoważonego rozwoju konkretnymi dowodami.
„Marketing odgrywa kluczową rolę w promowaniu zrównoważonego rozwoju, a specjaliści ds. marketingu odczuwają coraz większą presję, by informować o działaniach swojej marki na rzecz zrównoważonego rozwoju i przedstawiać na to dowody” – powiedział Daly. „Niezwykle ważne jest, aby dyskusja na temat deklaracji dotyczących ochrony środowiska miała profesjonalny charakter”.
Gra o sumie zerowej
Podobnie jak „pseudoekologia” i „greenhushing”, praktyka „green-squashing” może wyrządzić ogromne szkody nie tylko środowisku, ale także firmom, które ją stosują. Skoordynowane działania mające na celu walkę ze zmianami klimatycznymi i ich katastrofalnym wpływem na społeczności na całym świecie muszą pochodzić ze wszystkich stron – od rządów, konsumentów i biznesu – a firmy wycofujące się ze swoich zobowiązań na rzecz środowiska nikomu nie pomogą.
Z badań jasno wynika, że wszystkie przedsiębiorstwa potrzebują oficjalnych wytycznych dotyczących sprawozdawczości i przekazywania informacji z zakresu ESG, aby mogły w pełni zrozumieć, czego się od nich oczekuje. Dzięki temu konsumenci, klienci i potencjalni partnerzy biznesowi będą mogli łatwo rozpoznać, które firmy przestrzegają tych wytycznych, a które uchylają się od swoich obowiązków. Gdy tak się stanie, terminy takie jak „pseudoekologia”, „greenhushing” i „green-squashing” staną się zbędne.
Więcej informacji na temat Chartered Institute of Marketing można znaleźć na stronie cim.co.uk
American Latina
Brazil
Czech
Finnish
France
Germany
Italy
Norway
North America
Polish
Portugal
South Africa
Swedish
Spanish
United Kingdom 






